یکشنبه، بهمن ۰۱، ۱۳۸۵

دوگانگی ترس

من اصولا نمیتوانم فیلمهای ترسناک و هیجانی ببینم. یعنی اصلا نمیتونم بشینم پای این فیلمها. ترسناک که ابدا و اصلا. حالا هیجانی بستگی داره . مثلا فیلم " تروا" که راجع به زندگی آشیل بود را نتوانستم ببینم یا "شجاع قلب " را.
حالا تصور کنید من با یک همچین وضعیتی چند روز پیش شدیدا دچار وسوسه دیدن فیلم اعدام صدام شده بودم. فیلم را هم از سایت utube پیدا کردم
تا نصفه اش دیدم. تا جایی که طناب دار را به گردنش انداختند. یک دفعه به خودم امدم. که هی یارو داری چی کار میکنی؟!!!!
این چیه داری میبینی؟ کدام حس باعث شده که پای این صحنه بشینی؟ صحنه ای که فیلم نیست. خود واقعیت است. جان دادن یک انسان است پای چوبه دار.
کدامین کینه ته قلبت مانده . کدامین حس تنفر؟


حالم از خودم بد شد.

فیلم را بستم.

***
چیزیکه فکر مرا به خودش از آن موقع مشغول کرده این ضمیر ناخود اگاه انسان است که گاهی
تمام ترسها را کنار میگذارد برای تجربه چیزی که فکر میکند در آن لذتی هست. .
جنس این لذت ممکن است هر چیزی باشه. اگر ادمی حواسش هر لحظه به خودش نباشه . ممنکه کارهایی را بکنه که یک عمر دیگران و خودش را از آنها نهی کرده.
خلاصه ادمی چیز عجیب و غریبی است.

5 Comments:

At ۳:۰۵ بعدازظهر, Blogger azkhodbakhish said...

آورا جان به مسئله خیلی جالبی اشاره کردی منهم بارها بهش فکر کردم . اینکه انسان گاه به دیدن فیلمهای ناراحت کننده مثل همین فیلم اعدام صدام میشینه دلیل بر لذت بردن نیست بلکه فقط فکر میکنم یک کنجکاوی ساده ست مثل کنجکاوی که انسانهای نخستین داشتند . هیچ فکر و دلیل و منطقی هم اون موقع مشخص پشتش نیست . من هم اون فیلم رو دیدم و ازخودم پرسیدم که گذاشتن اینگونه فیلمها (یا عکسهای دلخراشی که چند وقت پیش از کشته شدگان جنگ فلسطین برای به لجن کشیدن اسرائیل در وب پیدا میشد) فقط و فقط یک حس کنجکاوی در مورد مرگ که همیشه تابو بوده و همه ازش در کشورهای متمدن میگریزن , شایدبخاطر همین جالبه دیدن لاشه و صحنه اعدام و اینجور چیزها ...اونهم برای انسانهایی مثل من وتو که هر روز با این مسائل برخورد نمیکنن . اونهایی که در مناطق جنگی بزرگ میشن دیدن اینجور صحنه ها براشون کاملا عادیه . خلاصه باهات موافقم که انسان موجود غریبیه . سبز باشی .

 
At ۳:۱۰ بعدازظهر, Blogger Avra said...

شهره جان. منظور من از لذت خیلی عمومی است.
حتی همین برطرف کردن حس کنجکاوی هم یک جور لذت خاص به انسان میدهد. یک لذت نهفته.
در نهایت با حرفهایت موافقم

 
At ۸:۴۶ بعدازظهر, Anonymous mojgan said...

من که اصلا دوس ندارم تجربه ترسناک کسب کنم

 
At ۶:۰۷ بعدازظهر, Anonymous S. said...

من در مورد فیلم ترسناک خیلی بی جنبه هستم. شاید تا دو شب بعدش درست خوابم نبره. یعنی کافیه یارو از پشت دیواری چیزی بپره بیرون که به نظر من فیلم ترسناک محسوب بشه. برای همین دیگه خودم رو عذاب نمیدم. ترسناک باشه نمیبینم.

 
At ۶:۲۱ بعدازظهر, Blogger katbalou said...

man film o didam, taa aakharesh ham didam. mikhaastam nahaayat e kaaresh o bebinam. omri baa fekr e in aadam, baa lahzeh haayi keh baraamoun saakhteh boud zendegi kardeh boudam.

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home