یکشنبه، شهریور ۲۶، ۱۳۸۵

موج سواری


خیلی قرو قاطیم. خوبم و در عین حال آشفته ام. میخواهم بنویسم.اما جملات و کلمه ها گویی فرار میکنند. حسی که به دنبا لش هستم
بازیگوشی میکند و یک جا بند نمیشود. مرا به دنبال خودش این طرف و آن طرف میکشد. گاهی حس میکنم سرشار از انرژیم و روز بعد خوابی آنچنانی مرا میگیرد گویی سالهاست نخوابیده ام.حس عجیبی است دوستش دارم. . هر چند گاهی آزار دهنده میشود.مثل موج سواریم که موجها او را هدایت میکنند و او اختیاری ندارد. هراسناک و جذاب.
به قول سهراب سپهری:
میترسم ، از لحظه بعد ، و از این پنجره ای که به روی احساسم گشوده شد.

8 Comments:

At ۱۱:۲۵ بعدازظهر, Blogger katbalou said...

خیره انشالله. :)
عجب عکسی!

 
At ۱۱:۵۵ بعدازظهر, Anonymous نق نقو said...

سلام
با تشکرازامید که با لیست کردن بلاگرهای مقیم دوبی راه وبلاگت را به من نشان داد.
گرچه من دیگردردوبی نیستم، ولی دراین فضای وبلاگها همسایه ایم.
نوشته هایت خواندنی است ولینکت را خواهم گذاشت.

 
At ۷:۰۷ قبل‌ازظهر, Anonymous shift said...

نترس بنویس.
همین

 
At ۸:۰۳ قبل‌ازظهر, Anonymous S. said...

به گمانم فیلت یاد هندوستان کرده دوباره که کلافه هستی. منظور از هندوستان همون تهران خودمونه.

 
At ۱۲:۵۰ بعدازظهر, Anonymous narges said...

aksat cheghadr ghashangan.
moj bodan ke khobe.
mojam agar miravam
gar naravam nistam

 
At ۱:۵۳ بعدازظهر, Anonymous ameneh said...

سلام...امیدوارم هر حسی هست خیر باشه شادوموفق باشید

 
At ۱:۵۵ بعدازظهر, Anonymous كوروش ضيابري said...

شما آقاي دوربيني رو مي‌شناسيد؟ وقتي دوربين مي‌بينه خود به خود شارژ مي‌شه. مي‌گه به دوربين يه سمپاتي خاص دارم. اسم منم بايد بذارن كوروش لينكي! باور كنيد لذت‌بخش ترين كار دنيا تبادل لينكه. مي‌خوايد امتحان كنيد...
راستي، فكر نكنيد ما خدمت شما ارادت نداريم يا نمي‌خوانيمتان. نه خير! ما مدتهاست از خوانندگان شماييم. نشانه‌‌اش بي‌خبري و بي‌سروصدايي‌مان است. شايد برايتان عجيب باشد بعد از اين همه مدت كامنت گذاشتن... حق داريد. ولي خوب اين كامنت به افتخار يك ساله شدن وبلاگم بود!! متشكرم

 
At ۵:۵۷ بعدازظهر, Anonymous maryam said...

خوب نا سلامتی اسم وبلاگت باده ها یعنی نوسان

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home