یکشنبه، اردیبهشت ۱۹، ۱۳۸۹

اردی بهشت جهنمی




سخت است به طناب فکر نکنم.
به طنابی که تو حکم کردی
تو انداختی
تو کشیدی
در ماهی که روز معلم در آن است
معلم اعدام کردی
در روز مادر
مادر عزاد دار کردی
تجربه مادر شدن را از یک زن گرفتی
سخت است به طناب فکر نکنم
در اردیبهشتی که کردستانش مملو از گل است و بهشت است
آتش جهنم به پا کردی
سخت است طناب را بر گردن تو تجسم نکنم
و بگذارم در حسرت این طناب ذره ذره جان دهی
اما این کار رامیکنم
دیر یا زود خواهی فهمید
من شبیه تو نیستم
و تو در حسرت طناب خودت را با دستهای خودت حلق آویز خواهی کرد

برچسب‌ها:

7 Comments:

At ۴:۱۲ بعدازظهر, Blogger MoHaMmAd said...

فوق العاده ... کاش می توانستم چیزی بنویسم

 
At ۴:۴۲ بعدازظهر, Anonymous saeed said...

عالی بود . امروزم با این خبر به هم ریخت . و چه آسان جان می گیرند . . . و جان دادن چه سخت ... این شعر ... این شعر ... زیبا بود ... زیبا . . . و فوق العاده .

 
At ۶:۵۶ بعدازظهر, Anonymous ناشناس said...

ننگ و هزاران شرم باد بر آنان که مادران ایرانی را غمگین میخواهند.

 
At ۱۰:۵۸ بعدازظهر, Anonymous يك مامان said...

!!!

 
At ۵:۵۷ بعدازظهر, Blogger rahgozar said...

سخت است به طناب فکر نکنم
در اردیبهشتی که کردستانش مملو از گل است و بهشت است
آتش جهنم به پا کردی
سخت است طناب را بر گردن تو تجسم نکنم
و بگذارم در حسرت این طناب ذره ذره جان دهی.....
عالی بودعالی

 
At ۸:۵۰ قبل‌ازظهر, Blogger Navid Fattahi said...

نخستین بار است که وبلاگتون رو می خونم. این شعر یک شاهکار است. تبریک می گم و سپاسگزارم. به خصوص بابت دو سطر پایانی

 
At ۴:۳۲ بعدازظهر, Anonymous ناشناس said...

بسیار زیبا بود
ممنون.آراد

 

ارسال یک نظر

Links to this post:

ایجاد یک پیوند

<< Home